Συνέντευξη με τον Κώστα Καρυώτη στο Ολύμπιο Βήμα
Με φόντο τη θάλασσα, στις εγκαταστάσεις του Ν.Ο.ΚΑΤ. στην Παραλία Κατερίνης, το Ολύμπιο Βήμα συνάντησε τον πρόεδρο του ιστορικού ομίλου, Κώστα Καρυώτη. Λίγο πριν συμπληρώσει 67 χρόνια ζωής, ο Ναυτικός Όμιλος Κατερίνης δεν κοιτάζει μόνο πίσω, στις σημαντικές στιγμές της ιστορίας του, αλλά κυρίως μπροστά. Με οδηγό την παράδοση, τις επιτυχίες των αθλητών του και την αγάπη για τη θάλασσα, συνεχίζει να διεκδικεί τις προϋποθέσεις που θα του επιτρέψουν να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο, να αναδείξει νέους πρωταθλητές και να μεταφέρει τη ναυταθλητική του κληρονομιά στις επόμενες γενιές.
Στη συνέντευξή του στο Ολύμπιο Βήμα, ο Κωνσταντίνος Καρυώτης μιλά για την ιστορία και τις σημαντικότερες διακρίσεις του Ομίλου, τη σημασία του αθλητισμού στη διαμόρφωση των νέων, τα προβλήματα των αθλητικών υποδομών, αλλά και το όραμά του για έναν Ναυτικό Όμιλο που θα συνεχίσει να πρωταγωνιστεί και να αποτελεί σημείο αναφοράς για ολόκληρη την Πιερία.
Κε Καρυώτη, ο Ν.Ο.ΚΑΤ. έχει ιστορία από το 1959. Ποια θεωρείτε την πιο σημαντική στιγμή του ομίλου μέχρι σήμερα, και ποιος ήταν ο αρχικός σκοπός ίδρυσης του ομίλου;
«Το 1959, δημιουργήθηκε από μία παρέα φίλων ο Σύλλογος Αλιέων Πιερίας. Το 1965 ο Ελευθέριος Κολάρος, μαζί με τους τότε τοπικούς παράγοντες μετονόμασαν τον σύλλογο σε Ναυτικό Όμιλο Κατερίνης. Η διαχρονική του πορεία έχει δείξει ότι είναι ένας σύλλογος με πολύ μεγάλες διακρίσεις, ξεκινώντας με τον Γαβριήλ Τσιρόπουλο, εμένα το 1992 στους Ολυμπιακούς Αγώνες, τον Νίκο Κακούρη και τον Θωμά Καραμήτρο στην Ολυμπιάδα το 2014. Η σημαντικότερη στιγμή του Ναυτικού Ομίλου θεωρώ ότι είναι η Κατερίνα Νικολαΐδου, τέταρτη στους Ολυμπιακούς Αγώνες και με χρυσά μετάλλια, με τον τότε προπονητή της Γιώργο Μπικογιάννη. Είναι ένας σύλλογος που έχει δείξει διαχρονικά ότι ο σκοπός για τον οποίο ξεκίνησε πραγματοποιήθηκε, κάνοντας τον ναυταθλητισμό γνωστό στην Πιερία, μέσα από την κωπηλασία και την ιστιοπλοΐα, και φέρνοντας μεγάλες διακρίσεις».
Αν έπρεπε να περιγράψεις τον Ν.Ο.ΚΑΤ. με τρεις λέξεις σε κάποιον που δεν τον ξέρει, ποιες θα ήταν αυτές;
«Η πρώτη λέξη είναι η οικογένεια, για μένα είναι η δεύτερη οικογένεια μου. Είναι ένας ιστορικός σύλλογος της Κατερίνης με πολύ μεγάλες επιτυχίες και ένας χώρος που, κατά τη γνώμη μου, διαμορφώνει χαρακτήρες.
Γιατί, περνώντας μέσα από τον πρωταθλητισμό, μαθαίνεις άτομα να βγαίνουν μετέπειτα στη ζωή τους έχοντας αξίες, μαθαίνουν να πολεμάνε για τα πιστεύω τους, και δεν θα πέσουν ποτέ κάτω. Θα προσπαθούν συνεχώς να καταφέρουν αυτό που μπορούν.
Εγώ, μεγαλώνοντας μέσα στον Ναυτικό Όμιλο, θεωρώ ότι είναι η οικογένειά μου, η δεύτερη οικογένειά μου, εδώ μου έδωσαν τα ιδανικά με τα οποία μεγάλωσα οι πιο παλιοί. Οι παλιοί πρόεδροι, ο Δημήτρης Κωνσταντινίδης, ο Παναγιώτης Σεϊτανίδης, ο Αλέκος Γερασιμίδης, ο Σταύρος Κουνδής, ο Γιάννης Πεΐδης, όλοι αυτοί μου έμαθαν ότι ο Όμιλος ήταν μία οικογένεια που μέσα σε αυτή μεγάλωσα, ανδρώθηκα και πρέπει και εγώ ως πρόεδρος του Ναυτικού Όμιλου, Κατερίνης, να μεταλαδαμπεύσω στις επόμενες γενιές αυτά τα ιδανικά».
Ποια αθλήματα, τμήματα λειτουργούν αυτή τη στιγμή στον Όμιλο και ποια έχουν τη μεγαλύτερη συμμετοχή;
«Ο Ναυτικός Όμιλος κατά τη διάρκεια των χρόνων καλλιέργησε το άθλημα της κωπηλασίας, το οποίο έχει φέρει τις μεγαλύτερες διακρίσεις του και σε εμάς και στον σύλλογο μας, αλλά και γενικά στον νομό Πιερίας.
Η κωπηλασία έχει διακριθεί από πολύ παλιά, καθώς ο πρώτος αθλητής που εκπροσώπησε το Ναυτικό Όμιλο στο εξωτερικό ήταν ο Γαβριήλ Τσιρόπουλος, ο οποίος ήταν και ο πρώτος χρυσός Πανελληνιονίκης. Είχε κερδίσει το σκιφ ελαφρών βαρών ανδρών το 1986, καθώς και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα των Νέων τότε όπου είχε βγει δεύτερος. Μετέπειτα εγώ, κατακτώντας το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα των Νέων, το αργυρό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες και πηγαίνοντας στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1992.
Κατά τη διάρκεια των χρόνων είχαμε πάρα πολλές διακρίσεις και με την Ειρήνη Ζώρα, η οποία που έφερε χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών, και ο Νίκος Κακούρης μαζί με τον Θωμά Καραμήτρο που είχαν πάει στην Ολυμπιάδα των Νέων και είχαν βγει έβδομοι.
Πολλές διακρίσεις έχει και η Ολυμπιονίκης μας, η Κατερίνα Νικολαΐδου, έχει βγει πάμπολλες φορές Χρυσή Παγκόσμια, χρυσά Πανευρωπαϊκά, τέταρτη στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο.
Η Ελένη Λεβεντέλη πήρε αργυρό μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, και πέρυσι η Στελίνα Καρυώτη πήρε αργυρό Πανευρωπαϊκό και βγήκε τέταρτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Είναι ένα άθλημα το οποίο έφερε πάρα πολλές διακρίσεις.
Έχουμε επίσης το άθλημα της ιστιοπλοΐας, το οποίο ήταν διαχρονικά ένα σημαντικό κομμάτι για εμάς, με τις μεγαλύτερες διακρίσεις να έχει φέρει ο Δημήτρης ο Καρπούζας, ο τότε παλιός Γάτος όπως τον φωνάζαμε. Από την οικογένεια Καρπούζα με τον Βαγγέλη Καρπούζα και τον Νότη Καρπούζα, και οι τρεις πέρασαν από το χώρο του αθλητισμού του Ομίλου, ο Βαγγέλης έκανε η κωπηλασία, ο Νότης και ο Δημήτρης έκαναν ιστιοπλοΐα.
Ο Δημήτρης έχει τρέξει σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, ήταν Πανελληνιονίκης, ένας από τους γερούς αθλητές που έχουν φέρει επιτυχίες. Ήταν και ο Γιάννης Μανιώτης, ο οποίος ήταν πρωταθλητής Ελλάδος, η Ζωή Μανιώτη που έχει πάρει Πανευρωπαϊκό Μετάλλιο Χάλκινο στην ιστιοπλοΐα, στην κατηγορία ILCA.
Κατά τη διάρκεια των χρόνων, παλιά είχαν αναπτύξει και το άθλημα του κανό καγιάκ, το οποίο λειτούργησε σχεδόν για 10-15 χρόνια στον Ναυτικό Όμιλο. Ωστόσο λόγω μεγάλου κόστους αναγκαστήκαμε και το κλείσαμε, και πλέον διατηρούμε μόνο αυτά τα δύο τμήματα. Είναι πολύ μεγάλο το κόστος για να μπορείς να λειτουργήσεις κάποια τέτοια τμήματα στον Ναυτικό Όμιλο.
Όλες αυτές ήταν από τις σημαντικές στιγμές του Ναυτικού Ομίλου, έχουν περάσει πάρα πολλοί αθλητές από τον Ναυτικό Όμιλο κατά τη διάρκεια των χρόνων, παιδιά που μεγάλωσαν, ανδρώθηκα, γυναίκες που μεγάλωσαν εδώ μέσα. Έφεραν επιτυχίες και πιστεύω ότι ο καθένας έχει αφήσει το λιθαράκι του μέσα στο Όμιλο. Είναι σημαντικό ότι ο Όμιλος συνεχίζει και αγαπιέται, συνεχίζει και έχουμε πάρα πολλά παιδιά που μεγαλώνουν εδώ, φέρνουν επιτυχίες και είναι σημαντικό το έργο που γίνεται μέσα στο Ναυτικό Όμιλο.»
Πόσους αθλητές και μέλη αριθμεί σήμερα ο Ν.Ο.ΚΑΤ., υπάρχει ενδιαφέρον από τα νέα παιδιά;
«Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον γιατί όταν έρχονται επιτυχίες, έρχονται και τα παιδάκια στο Ναυτικό Όμιλο. Στο τμήμα της ιστιοπλοΐας αυτή τη στιγμή έχουμε 25 παιδάκια, προπονητής είναι ο Νότης Καρπούζας και τον βοηθάει στην Ακαδημία ο Γιάννης Μανιώτης.
Στο τμήμα της Κωπηλασίας έχουμε 40 παιδιά, προπονητής είναι ο Κώστας Κοντομανώλης και η Κατερίνα Φυτοπούλου.
Υπάρχει ενδιαφέρον, είναι δύο αθλήματα τα οποία είναι αρκετά δύσκολα γιατί ασχολούνται με τη θάλασσα, με το νερό. Όμως πιστεύω ότι μέσα από αυτά τα αθλήματα μαθαίνουν πολλά πράγματα στη ζωή τους.
Στην ιστιοπλοΐα έχουμε παιδάκια που ξεκινάνε από 8 χρονών, 8 χρονών και μπαίνουν στη θάλασσα, μαθαίνουν να γίνονται οι καπετάνιοι του εαυτού τους. Αφήνεις τον πιτσιρικά στη θάλασσα, και πρέπει το παιδάκι να αποφασίσει μόνος του πού θα πάει, χωρίς να έχει τον μπαμπά και την μαμά. Πρέπει να κάνουν μια συγκεκριμένη διαδρομή, να αποφασίσουν πού είναι ο αέρας, και μέσα από όλη αυτή τη διαδρομή, μέσα από αυτό το ταξίδι που λέγεται αθλητισμός, μαθαίνουν πολλά πράγματα που τους βοηθάνε μετέπειτα στη ζωή τους. «Μεστώνουν» πιο γρήγορα, ένα παιδάκι οκτώ χρονών, του λες να πάει από εδώ μέχρι την Κατερινόσκαλα και πίσω, και πρέπει να αποφασίσει με βάση τον αέρα το πώς θα πάει. Φυσικά είναι από πίσω του ο προπονητής, έχει τα κατάλληλα άτομα πίσω του.»
Ο Όμιλος έχει πολλές διακρίσεις όπως αναφέρατε. Ποιες είναι οι σημαντικότερες που είχε την τελευταία πενταετία-δεκαετία;
«Θεωρώ ότι κορυφαία του Ναυτικού Ομίλου ήταν η Κατερίνα Νικολαΐδου, η οποία έχει φέρει Ολυμπιακές Νίκες, Χρυσά Παγκόσμια, Πανευρωπαϊκά, Μεσογειακούς Αγώνες, όπου έχει πάει αυτή η αθλήτρια ήταν από τις κορυφαίες.
Τη φετινή χρονιά είχαμε τη Στελίνα Καρυώτη, τη Χρύσα Λαμπαδαρίου που πήρε Χρυσό Βαλκανικό, ο Θωμάς Παπαϊωάννου. Υπάρχουν πολλά παιδάκια που έρχονται από πίσω, κοντά σε αυτά και φέρνουν διακρίσεις. Φυσικά, αυτό γίνεται μέσα από τη δουλειά του Κώστα του Κοντομανώλη και της Κατερίνας Φυτοπούλου στο τμήμα της Κωπηλασίας, γίνεται σημαντικό έργο.»
Πόση ώρα προπόνηση χρειάζονται αυτά τα παιδιά για να φτάσουν εκεί;
«Εξαρτάται. Αρχικά η Ακαδημία, μπορεί να είναι από μία μέχρι μιάμιση ώρα. Οι κορυφαίοι αθλητές, μπορεί να φτάσουν να κάνουν και οχτώ ώρες προπόνηση τη μέρα. Η προπόνηση δεν γίνεται μόνο μέσα στη θάλασσα, γίνεται και με γυμναστήριο, τρέξιμο, βάρη. Το γυμναστήριο σημαίνει ότι μπορεί να κάνουν και κωπηλατοεργόμετρα, σε αυτά τα μηχανήματα μπορεί να έχεις πρόγραμμα που να είναι μιάμιση ή δύο ώρες. Είναι και το ζέσταμα, η αποθεραπεία, μπορεί να είναι μια πολύ μεγάλη διάρκεια προπόνησης, απλώς να υπάρχει όρεξη και εμείς εδώ είμαστε».
Από τι ώρα μπορούν να μπαίνουν στη θάλασσα για προπονήσεις;
«Το καλοκαίρι, ιδίως στο τμήμα της κωπηλασίας, για να μην πιάσει ζέστη, 6.00 το πρωί είναι στο κανάλι και κάνουν προπόνηση. Δηλαδή, από τις 5.30 το πρωί ξεκινάνε από το σπίτι, έξι είναι στο κανάλι και κάνουν προπόνηση για να μην τους πιάσει ο ήλιος, γιατί μετά τις 10 με 11 το πρωί δεν υποφέρεται.
Στο τμήμα της ιστιοπλοΐας, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή, μπαίνουν στο νερό και δύο φορές την εβδομάδα κάνουν γυμναστήριο και βάρη. Το τμήμα της κωπηλασίας κάνει προπόνηση καθημερινά, και Χριστούγεννα, και Πρωτοχρονιά, και εθνικές γιορτές, εμείς κάνουμε προπόνηση.
Είναι απόλυτα λογικό. Η επιτυχία είναι στη λεπτομέρεια, μπορεί να σε κερδίσω στο εκατοστό, έχουμε κερδίσει και έχουμε χάσει σε εκατοστά κούρσες.»
Όταν πάτε σε άλλο κράτος, υπολογίζετε και τον καιρό, βάζετε τους αθλητές να προπονούνται και σε διαφορετικές καιρικές συνθήκες;
«Ναι, η προπόνηση πάντα προσαρμόζεται βάζοντας στόχο τον αγώνα, και ανάλογα τις καιρικές συνθήκες, αν έχει πάρα πολύ ζέστη, αν έχει κύμα. Κάνουμε προπόνηση και στον κυματισμό, σε συνθήκες που θα χρειαστεί να πατάνε τα κουπιά τους.»
Πέρα από τον αθλητισμό, με ποιες δράσεις ο Όμιλος είναι παρόν στη τοπική κοινωνία, διοργανώνετε εκδηλώσεις, καθαρισμούς, εκπαιδεύσεις;
«Ναι, πάρα πολλές φορές έχουμε διοργανώσει καθαρισμούς των ακτών, έχουμε μαζέψει πλαστικά καπάκια. Υπάρχει δράση, είμαστε πάρα πολύ κοντά στα άτομα με ειδικές ανάγκες, με τη συνεργασία μας και με τη Μέριμνα Παιδιού, αλλά και με κάποια ΚΔΑΠ που έρχονται και κάνουν επισκέψεις εδώ.
Επίσης έχουμε φιλοξενήσει πάρα πολλές φορές σχολεία, τα οποία έρχονται, τους κάνουμε επίδειξη για τα αθλητά μας, και την κωπηλασία και την ιστιοπλοΐα, τους φιλοξενούμε εδώ, γνωρίζουν τον ναυταθλητισμό της Πιερίας.»
Η σχέση με το Δήμο και την Περιφέρεια. Υπάρχει στήριξη για τις υποδομές και τις δράσεις σας;
«Οι σχέσεις του Ναυτικού Ομίλου και με την Περιφέρεια και με τον Δήμο Κατερίνης ήταν πάντοτε ήταν αλληλένδετες, διαχρονικά. Θεωρώ ότι είναι μεγάλη αρωγός του Ομίλου η Σοφία Μαυρίδου, η οποία στηρίζει πάντοτε διαχρονικά τον Ναυτικό Όμιλο, και με το μεγάλο πρόβλημα τώρα που έχουμε κάτω στο κανάλι του Λιτοχώρου, όπου εκεί πραγματοποιούνται οι προπονήσεις κωπηλασίς. Η Σοφία έχει βάλει στόχο, μαζί μας, να πραγματοποιηθεί το καινούριο κανάλι και να καθαριστεί.
Από τη μεριά του Δήμου, διαχρονικά και υπό εποχή Σάββα Χιονίδη και του Κώστα Κουκοδήμου υπήρχε στήριξη, και τώρα με τον Γιάννη Ντούμο γίνονται προσπάθειες ώστε ο Δήμος να είναι πάντοτε κοντά στο Ναυτικό Όμιλο. Γίνονται προσπάθειες και θα ήθελα να ευχαριστήσω πάρα πολύ τον αντιδήμαρχο Ηλία Τάπρα, που είναι πάντοτε κοντά στο Ναυτικό Όμιλο.»
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζετε σήμερα, αλλά και ο ναυταθλητισμός στην Πιερία, και ποιο είναι το κόστος προπονήσεων;
«Το μεγαλύτερο πρόβλημα θεωρώ ότι είναι η ανακατασκευή του ποταμιού μετά τις ζημιές που έχουν πάθει εδώ και ενάμιση χρόνο, για να μπορούν να προπονούνται οι αθλητές μας καλά και απρόσκοπτα. Έχει γίνει μια καινούρια προσπάθεια από μεριά του Δ.Σ. μαζί με την Αντιπεριφέρεια για να γίνει το έργο πραγματικότητα κάτω στο κανάλι του Λιτοχώρου, προσπαθούμε να τα καταφέρουμε, αλλά θεωρώ ότι ακόμη έχουμε δουλειά μέχρι να πραγματοποιηθεί ο στόχος μας.
Όσον αφορά το κόστος, οι συνδρομές που πληρώνουν τα παιδιά γενικά για να συμμετέχουν στα δύο τμήματα του Ναυτικού Ομίλου είναι 30 ευρώ η αγωνιστική ομάδα και 50 ευρώ οι ακαδημίες, για να συμμετέχουν και να κάνουν προπονήσεις.
Φυσικά, ένα μεγάλο μέρος καλύπτεται από τον ίδιο το Ναυτικό Όμιλο, γιατί μην ξεχνάμε ότι ο Ναυτικό Όμιλος έχει τέσσερις προπονητές που καλύπτει τα τμήματα για την ασφάλεια και τη σωστή προπόνηση των αθλητών του. Δεν θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ μεγάλο το κόστος, γιατί μην ξεχνάμε ότι τα δύο αθλήματα που καλλιεργούμε έχουν πάρα πολύ ακριβό εξοπλισμό. Ο εξοπλισμός για εμάς είναι το Α και το Ω στο θέμα προπόνησης και της αγωνιστικής ομάδας.
Θέλω να αναφέρω ότι τα τελευταία χρόνια έχουμε μία μεγάλη στήριξη απ’ την Πιερική Αναπτυξιακή, που φροντίσαμε και μπήκαμε σε ευρωπαϊκά προγράμματα και καταφέραμε να αγοράσουμε εξοπλισμό. Φυσικά, αυτό ήταν μετά από μεγάλη παρότρυνση και βοήθεια του βουλευτή Φώντα Μπαραλιάκου. Σε συνεργασία μαζί του και μαζί με την Αντιπεριφέρεια και τη Σοφία Μαυρίδου, καταφέραμε και πραγματοποιήσαμε δύο προγράμματα ύψους σχεδόν 300.000 ευρώ, αγοράζοντας εξοπλισμό για τους αθλητές και τη νεολαία της Πιερίας.»
Το κόστος των προπονήσεων σας είναι ακριβό;
«Είναι ακριβό, γιατί κάθε φορά που τα παιδιά κάνουν προπόνηση μέσα στο νερό, χρειάζεται στην ιστιοπλοΐα να είναι από πίσω φουσκωτά, οι μετακινήσεις τους, όλος αυτός ο εξοπλισμός είναι ακριβός, και στην κωπηλασία, πηγαίνουμε στο κανάλι του Λιτόχωρου, έχει μεγάλα έξοδα. Όμως πάντοτε από τους ιδίους πόρους του Ναυτικού Ομίλου καταφέρνουμε και είμαστε σε πάρα πολύ καλό επίπεδο.»
Εσείς προσωπικά πώς βρεθήκατε στον Ν.Ο.ΚΑΤ. και τι σας έκανε να αναλάβετε την προεδρεία;
«Εγώ είμαι γέννημα θρέμμα του Ναυτικού Ομίλου, μπήκα στην ηλικία των έντεκα, ένας ζωηρός πιτσιρικάς που οι γονείς του ήθελαν να τον στείλουν να κάνει αθλητισμό, και επειδή είμαι Παραλιώτης, ο πατέρας μου αποφάσισε να με στείλει στον Ναυτικό Όμιλο, όπου μέσα από την οικογένεια του Ναυτικού Ομίλου, την αγάπησα και ανδρώθηκα εδώ μέσα.
Μπήκα έντεκα χρονών, κατάφερα μέσα από την κωπηλασία να διακριθώ ως αθλητής, να πάω στους Ολυμπιακούς αγώνες το 1992, και να φέρω σπουδαίες διακρίσεις, έχω πάρει και χάλκινο παγκόσμιο στην κατηγορία των ανδρών το 1997. Μεγάλωσα, σπούδασα στην Γυμναστική Ακαδημία, και το κράτος με τίμησε δίνοντάς μου δουλειά στην Πυροσβεστική λόγω των επιτυχιών μου. Όμως ο Ναυτικός Όμιλος ήταν η δεύτερη οικογένειά μου, ήταν η αγάπη μου, περνάω αρκετές ώρες κάθε μέρα στον όμιλο, παρακολουθώ τις προπονήσεις και της κωπηλασίας και τις ιστιοπλοΐας και τρέχω για τις δράσεις του ομίλου.
Το αγάπησα και συνεχίζω και είμαι εδώ παρών, περιμένοντας τις επόμενες γενιές που θα έρθουν να αναλάβουν και αυτοί τον Ναυτικό Όμιλο για να το συνεχίσουν και να έχουμε τη διαχρονική μας πορεία. Ο Ναυτικός Όμιλος έχει μια διάρκεια 67 χρόνων, είναι από τους πιο παλιούς συλλόγους στην Πιερία. Ο Ναυτικός Όμιλος Κατερίνης, ο Πιερικός, ο Αρχέλαος, είναι από τα ιστορικά σωματεία της Πιερίας, που έχουν φέρει πάμπολλες διακρίσεις στον τόπο μας. Έχω καταφέρει να κάνω κωπηλάτριες και τις δύο κόρες μου. Η μία ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδος, τώρα σπουδάζει γυμνάστρια ΤΕΦΑΑ.
Η μικρή μου κόρη είναι στην τρίτη λυκείου, έχει διακριθεί στο πανευρωπαϊκό, φέτος βγήκε τέταρτη στην κατηγορία των νεανίδων, είναι σημαντική διάκριση, και αυτή η χρονιά που θα διανύσει είναι και πάλι στην κατηγορία των νεανίδων.
Έχει παιδάκια ο Ναυτικός Όμυλος, έρχονται και στηρίζουν τον Ναυτικό Όμιλο οι γονείς, βλέποντας τη δουλειά που γίνεται και τις επιτυχίες που έρχονται.
Είναι χαρά μου εμένα να βλέπω να έρχονται καινούργιες γενιές και ιδίως τα παιδιά μου να είναι μέσα στον ίδιο χώρο που εγώ μεγάλωσα και ανδρώθηκα.»
Όταν είδες την κόρη να ανεβαίνει στο βάθρο, πώς αισθάνθηκες σαν πατέρας από κάτω;
«Έκλαιγα. Θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό να βλέπεις τον παιδί σου να διακρίνεται, και να τις βλέπεις να ανεβάζουν ψηλά την Ελληνική σημαία. Βλέπεις ότι όλη αυτή η δουλειά που γίνεται, βγαίνει και ανταποκρίνεται στα παιδιά. Όταν το παιδί, το κάθε παιδί, φέρνει μια διάκριση, φέρνει ένα μετάλλιο, καταφέρνει μέσα από τον αθλητισμό του να εξασφαλίζει και το μέλλον του όσον αφορά τις σπουδές. Η κόρη μου κατέκτησε αυτό το άνευ εξετάσεων, να μπορεί δηλαδή να μπει σε όποιο πανεπιστήμιο θέλει, είναι σημαντικό και για την ίδια, να βλέπει ότι οι κόποι της δικαιώνονται μετά από τέτοια προσπάθεια.
Λόγω της σκληρής δουλειάς που γίνεται, έρχονται οι επιτυχίες. Όταν ανεβαίνεις πάνω σε ένα βάθρο, εκεί είναι η δικαίωσή σου και σκέφτεσαι όλους τους κόπους, γιατί για παράδειγμα αυτή τη στιγμή το τμήμα της κωπηλασίας κάνει δέκα προπονήσεις την εβδομάδα. Όπως είπαμε, κάνουν προπονήσεις Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, κάνουν πάντα προπόνηση με στόχο να σηκώσουν ψηλά την ελληνική σημαία, και θεωρώ ότι αυτή είναι η δικαίωσή τους.»
Πώς το περάσατε αυτό στα κορίτσια;
«Βλέποντας ότι κι εγώ έκανα προπόνηση, και ότι ήταν μέρος στη ζωή μου. Είναι τρόπος ζωής. Όταν μεγαλώνεις και η οικογένειά σου είναι αθλητική, δηλαδή ζούμε με τον αθλητισμό, είμαστε γύρω από τον αθλητισμό, γίνεσαι κι εσύ μέρος αυτής της φιλοσοφίας.»
Ποιο είναι το όραμά σας για τον Όμιλο την επόμενη πενταετία ή και δεκαετία; Υπάρχουν σχέδια για νέα τμήματα, επέκταση καταστάσεων ή διεθνείς συνεργασίες;
«Θεωρώ ότι ο μεγάλος στόχος είναι πάντοτε να φέρνει μεγάλες διοργανώσεις στον Ναυτικό Όμιλο.
Πιο παλιά, είχαμε καταφέρει και φέρναμε μεγάλες διοργανώσεις, πανελλήνια πρωταθλήματα με την ιστιοπλοΐα στην κατηγορία Optimist και στην κατηγορία ILCA, έχουμε φέρει εδώ το πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστής κωπηλασίας. Η σκέψη μας είναι να φέρουμε πάλι μεγάλες διοργανώσεις στον τόπο μας, και στόχος μας είναι να καταφέρουμε να φέρουμε μία μεγάλη διοργάνωση, πανευρωπαϊκό ή στην ιστιοπλοΐα ή στην παράκτια κωπηλασία που ενδείκνυται για εμάς.
Φυσικά για αυτό χρειάζεται η συνεργασία και της Περιφέρειας και του Δήμου Κατερίνης, που προσπαθούμε να πείσουμε τη διοίκηση να στηρίξει το έργο και να φέρουμε πολύ μεγάλες διοργανώσεις. Έτσι γίνεται και γνωστός ο τόπος μας, γιατί σε κάθε διοργάνωση μπορεί να έρχονται πάνω από 700-800 αθλητές, και θεωρώ ότι είναι κάτι το οποίο ο Δήμος πρέπει να το στηρίξει έμπρακτα ξανά.»
Τι θα λέγατε σε ένα γονέα που σκέφτεται να γράψει το παιδί του στον όμιλο αλλά διστάζει;
«Όλοι οι γονείς πρέπει να βάλουν τα παιδιά τους στον αθλητισμό, και θεωρώ σημαντικό το να φέρει ένας γονέας τα παιδιά του στον Ναυτικό Όμιλο, πρέπει τα παιδιά να γνωρίσουν τα δύο αθλήματα, γιατί μέσα από αυτά θα μάθουν πειθαρχία, θα μάθουν να αγωνίζονται. Είναι όμορφο να βλέπεις τα παιδιά σου να αθλούνται, όταν όλα είναι πάνω στον υπολογιστή.
Τι σημαίνει για την πόλη της Κατερίνης να έχει έναν σύλλογο 67 χρόνων, που έχει προσφέρει άξιους αθλητές;
Στην πόλη μας πρέπει να είναι υπερήφανοι για αυτά που έχουν διαδραματιστεί τόσα χρόνια στον Ναυτικό Όμιλο, για την ιστορία του. Πρέπει να είναι υπερήφανοι και οι παλιοί πρόεδροι, που έβαλαν το λιθαράκι τους και πρόσφεραν στην τοπική κοινωνία. Έχει γίνει σημαντική δουλειά.»
Ο Ν.Ο.ΚΑΤ. κλείνει 67 χρόνια ζωής το 2026. Τι μήνυμα θέλετε να στείλετε στα μέλη, στους αθλητές και στην πόλη της Κατερίνης;
«Το μήνυμα που θέλω να στείλω είναι ότι ο Όμιλος συνεχίζει και είναι εδώ παρόν. Συνεχίζουμε και προσπαθούμε, έχουμε ένα όραμα, το να φτάσει ο Όμιλος ακόμα πιο ψηλά, να φέρουμε μεγαλύτερες διακρίσεις με τους αθλητές μας, να έρθουν περισσότερα παιδάκια να γνωρίσουν τον Όμιλο, να αθληθούν, να γνωρίσουν τα αθλήματα και της ιστιοπλοΐας και της κωπηλασίας, και μέσα από αυτά τα αθλήματα να καταφέρουν και αυτά να γνωρίσουν τη γοητεία του ναυταθλητισμού, να γνωρίσουν το πόσο μπορείς να αγαπήσεις τη θάλασσα μέσα από αυτά τα αθλήματα.
Το μήνυμα που θα περάσω και γενικά και αυτό που έχω συζητήσει και έχω υποσχεθεί στους παλιούς προέδρους, τον Γιάννη Πεΐδη, τον Σταύρο Κουνδή και όλους τους προκατόχους μου, είναι το όσο είμαι στον όμιλο θα προσπαθούμε για να κάνουμε το κάθε τι καλό σε αυτόν τον οργανισμό, σε αυτόν τον σύλλογο που λέγεται Ναυτικός Όμιλος Κατερίνης.»
Τι προβλήματα αντιμετωπίζει το ναυτικό κανάλι στο Βαρικό; Αν τελειώσουν οι εργασίες και μπορέσει να λειτουργήσει σωστά, τι θα σημαίνει για τον νομό μας και τον Ν.Ο.ΚΑΤ.;
«Ο Ναυτικός Όμιλος, εδώ και 25-30 χρόνια έκανε προπονήσεις σε ένα κανάλι στη Γρίτσα Λιτοχώρου, το οποίο έπεφτε μέσα στο λιμάνι. Εκεί, σ’ αυτό το συγκεκριμένο ποτάμι εκβάλλει ο Ενιπέας. Πάρα πολλές φορές, όταν γίνονταν πλημμύρες, έρχονταν φθαρτά υλικά, έπεφταν και μπάζωναν το κανάλι που κάνουμε προπόνηση.
Κάθε χρόνο η περιφέρεια αναγκαζόταν μία με δύο φορές να κάνει καθαρισμό του καναλιού γιατί δεν μπορούσε, έκλεινε εντελώς. Πέρυσι έγινε μια πολύ μεγάλη καταστροφή, έκλεισε αυτό το κανάλι, και αναγκαστήκαμε να πάρουμε τις εγκαταστάσεις μας και να μεταφερθούμε σε ένα κανάλι στο Έλος Βαρικού, και ξεκινήσαμε μια καινούργια προσπάθεια μαζί με αντιπεριφερειάρχη, αγοράζοντας καινούργιο χωράφι για να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε τον καινούργιο χώρο προπονήσεων.
Ο στόχος μας για αυτό το κανάλι είναι να γίνει κανάλι που θα μπορούν να έρχονται και να κάνουν προπονήσεις και ομάδες από το εξωτερικό. Ενδείκνυται για τον χειμώνα η συγκεκριμένη τοποθεσία γιατί στην Πιερία έχουμε πάρα πολλά ξενοδοχεία, έχουμε τις εγκαταστάσεις που μπορούμε να φιλοξενήσουμε και αθλητές, και έτσι να μπορεί να γίνει ένα διεθνές προπονητικό κέντρο και να φιλοξενούμε ομάδες από το εξωτερικό.
Αυτό όμως απαιτεί να γίνουν γρήγορες, άμεσες κινήσεις από την Αντιπεριφέρεια, και στήριξη και από τον Δήμο Κατερίνης αλλά και από τον Δήμο Δίου Ολύμπου, γιατί το συγκεκριμένο κανάλι είναι στην αρμοδιότητά τους.
Η πόλη έτσι θα γίνει πιο γνωστή, τη χειμερινή περίοδο όλες οι ομάδες του εξωτερικού και ιδίως οι βόρειες χώρες από Σουηδία, Νορβηγία, Ρωσία ψάχνουν μέρη που θα μπορούν να κάνουν προπόνηση και η Ελλάδα ενδείκνυται, έχει πολύ καλύτερες κλιματολογικές συνθήκες, ζέστη, μπορούν να κάνουν προπόνηση εδώ. Όμως πρέπει η Πολιτεία να στηρίξει το όραμά μας ώστε να γίνει ένα διεθνές προπονητικό κέντρο κάτω στο Βαρικό Λιτοχώρου.»
